Thursday, July 29, 2010

Gangguan Seksual Awek Banci

Penat bekerja. Terkejar sana sini memang terbaik lah orang cakap. Nampak macam orang buat bisnes juta-juta. Rambut aku sekarang pun dah macam gula kapas. Mau tukar fesyen lain pulak. Tapi rambut pendek lagi. Rindu rambut panjang aku yang macam Maya Karin dulu.

Balik keje semalam. Lepak rumah. Tengok TV. Ada orang ketuk pintu rumah. Sapa pulak mai malam-malam cenggini. Tak faham langsung orang nak berehat dengan anak bini.(ayat lagi 2 tahun)

Bukak pintu. Ada 2 orang awek tudung. Boleh tahan. Orang lain selalu kontrol macho, aku tak. Aku kontrol rambut.


"Encik, saya nak banci"

Oh. Banci.

"Boleh kami masuk ke?" awek banci tanya.

Dengan ilmu dan pegangan agama yang kuat dalam diri. Aku cakap dengan sopan santun.

"Tak manis anak dara masuk rumah bujang hensem-hensem macam kami ni"

Upacara banci berlaku di pintu rumah saja. Tiada hidangan cekodok ataupun air teh O. Kerusi nak duduk pun aku tak kasi sebab takkan nak tarik sofa taruk depan pintu.

Pung Pang Pung Pang. Ha Ha Ha. Kih Kih Kih. Bla Bla Bla. Ok. Ya. Tak. Emmm.

Dia tengok aku. Aku tengok dia. Dia senyum. Aku senyum. Dia tengok lagi. Aku tengok dia balik.

Settle banci. Awek banci dari sejak tadi tertunduk malu ucap terima kasih. Pastu dia tanya soalan last. Ini bukan soalan banci dah.





"Seksi boxer abang pakai tu. Beli kat mana?"



Oh celaka.


Patut duk tertunduk-tunduk sambil senyum gatal.

Bukan sebab aku kacak rupanya.

Lupa nak pakai kain pelikat mak aku kasi.

Cepat-cepat aku kunci pintu rumah.




Takut kena rogol.

Wednesday, July 21, 2010

Memori : Aku sebagai Cikgu Tusyen 2004

2004

Dulu jiran aku mintak aku jadi cikgu tusyen anak dia yang baru nak masuk Darjah 2 masa tu. Abang Din nama dia. Abang Din ni takdak anak pompuan. Jadi perasaan nak membantu tu kurang semangat sikit. Anak-anak laki dia ni buas sikit. Tapi memandangkan aku ni student yang menyewa rumah di sekitar kampung tersebut, tak manis pulak kalau menolak hajat orang walaupun dia takdak anak pompuan.

Anak Abang Din ni nama Amir. Amir ni peramah tak ingat dunia. Asyik mai umah aku ajak borak-borak dengan aku terutamanya. Tanya macam-macam. Aktif. Macam dah nak buat aku jadi geng bas sekolah.Lepas kawtim dengan abang Din, aku setuju ajar anak dia tusyen sikit-sikit. Abang Din cakap Amir ni tak reti membaca lagi. Dah berpuluh cikgu duk ajar tapi memang tak lekat ajaran dia. Dia mintak aku tolong apa yang patut. Ikutkan hati aku, aku nak kasi Amir minum air surah yassin. Tapi aku batalkan niat.

Tusyen aku khas untuk Amir saja. Budak-budak lain aku tak mau amik. Tempat tusyen kat rumah aku. Senang aku nak hisap rokok sambil mengajar ni. Baru ada style. Nasib baik dia takdak kakak. Kalau ada kakak,kira hari-hari aku ajar tusyen kat rumah dia. Free pun tak pa.

Aku dah plan jadual tusyen Amir biar tak kacau aku punya class. Kira lepas Isyak aku ajar dalam 1-2 jam. Semua aku dah plan baik punya. Sebagai anak Melayu yang bercita-cita tinggi dan tidak mudah mengalah, aku sahut cabaran untuk jadi cikgu tusyen tak bertauliah kepada Amir. Amir adalah bakal anak murid pertama aku.

Hari pertama. Amir datang. Seronok dia bukan main. Aku pun tak tau apa pasal dia seronok sangat. Ingat aku nak bagi dia main game kat komputer tu ke? Jangan harap Amir. Jangan mimpi la. Ini Cikgu Pett nak ajar tusyen tau.

Pelajaran pertama. Eja nama. Amir dengan pantas tulis nama penuh dia. Tulisan memang cakar ayam itik semua ada. Tapi kira ok. Boleh baca. Kemudian, aku suruh Amir baca ABC sampai habis. Bagus. Boleh je ingat sampai huruf Z. Menurut bapak dia, Amir ni lemah dalam membaca. Aku kena test lagi Amir punya tahap pendidikan.


"Amir..B.U.K.U bunyi apa?"

Amir senyap. Tiada tindak balas. Terkebil-kebil.

"B.U bunyinya Bu...K.U bunyinya Ku..apa dia Amir bunyinya?" aku tanya lagi.










"GAJAH"




Jawapan Amir adalah jawapan yang menyebabkan aku terus batalkan niat untuk menjadi seorang cikgu.

Tuesday, July 20, 2010

Aku tengah best fikir benda ni

Banyak berfikir membuatkan otak menjadi pandai untuk menganalisis banyak benda. Tapi kadang-kadang menyusahkan kepala otak saja. Bila dah banyak keja, mesti aku banyak berfikir. Apa yang kena buat, betul ka apa yang aku nak buat, apa yang aku kena buat esok lusa, apa kesan dia, bla..bla..bla..

Semua orang ada benda yang nak difikir. Ada saja benda nak selesaikan. Masalah toksah cerita la. Banyak jugak yang duk mai. Tapi masalah aku tak berat sangat. Masalah yang paling besar bagi aku ialah bila aku tak dak duit. Gila betui nak fikir. Aku tak dak masalah cinta. Tapi masalah nak mengorat awek ada. Tapi takpa. Aku boleh handle lagi.

Tapi sekarang ada benda yang aku duk fikir sejak minggu lepas. Nak kata masalah, tak juga. Ada la sikit-sikit. Tapi benda yang aku fikir ni bertitik tolak dari keinginan. Keinginan yang semulajadi. Tak tau pasai pa benda ni aku duk fikir sejak minggu lepas. Makin lama,makin best pulak aku fikir. Sampai saat ini...





.....aku fikir nak kawen.



Best oooo fikir benda ni.


Jangan la cakap dengan sapa. Yg penting keinginan tu ada.


Takdak awek tu belakang kira.

Thursday, July 15, 2010

Tingkap Bukak Masuk Angin

Sikit agak la kalau nak tayang pun. Lain kali usha la kiri kanan depan belakang. Ini main bukak ja. Ingat la kat orang lain sama. Fikir dulu la sebelum nak bukak pun. Mata orang sekeliling tak buta lagi. Nanti apa pulak kata jiran-jiran lain kalau hangpa selalu buat macam tu. Dah la depan rumah aku.Ingat aku ni apa?




Apa nak jadila dengan awek-awek depan rumah aku ni.


Jenis bukak baju tak tutup tingkap.


Sapa yang salah dalam hal ni?Cakap sapa?




"Mak.Langsir tingkap tu tak payah hantar lagi.Lepas raya nanti la amik" - SMS kat mak.

Monday, July 12, 2010

Mak Punya Cerita - Calon Bini

Sabtu lepas mak aku datang mengejut ke KL ni. Dia pi umah adik aku. Kalau dia mai umah aku, memang xdak menantu nak layan. Hidup bujang rumah bersepah sikit. Terkejut jugak mak mai tiba-tiba tanpa SMS dan juga MMS. Email pun tak bagi. Macam ada benda penting saja.

Aku bergegas ke rumah adik aku kat Damansara. Disambut dengan nasik sama lauk pauk masakan adik ipar. Boleh tahan jugak sedap. Kira aku kasi licin habis lauk pauk supaya tak membazir.

“Mak mai sini tetiba ni awatnya?”

Mak aku hulur sekeping gambar. Gambar awek bai. Boleh tahan. Ayu dan manis. Apahal pulak mak aku suh aku tengok gambar awek ni. Aku dah tersipu-sipu malu.

“Budak ni baguih orang dia. Mak Jang hang yang rekemen ni. Malam satgi kita pi rumah jumpak dia ni.“

Sudah. Mak aku ni. Aku dah cakap aku nak cari sendiri. Bukan zaman 60an ni mak. Dulu-dulu boleh la dok rekemen-rekemen. Macamana aku nak mempraktikkan ilmu mengorat aku kalau macamni. Malu bai kalau mak tolong cari bini. Sia- sia aku usha awek kat Facebook.

“Budak ni duk sorang. Mak dia dah takdak. Siang dia keja cikgu tadika. Malam-malam duk jahit baju kat rumah. Isi masa lapang. Kira semuanya dia boleh buat. Masak pun pandai ni. Hang rasa okey dak budak ni?”

Bersungguh-sungguh mak aku cerita bai. Lu orang tak tau aku punya debar dah tahap macam orang masuk meminang dah ni. Kalau aku tolak nanti,derhaka.

“Mak,along bukan tak setuju kalau mak nak cari calon bini kat along. Tapi along tak sedia lagi mak. Biaq la along cari calon sendiri. Cinta tak boleh dipaksa mak. Mak jangan la kecik hati kalau along tak berkenan dengan pilihan mak ni.”


Aku kasi explain sama mak aku. Harap-harap dia faham perasaan aku ni.



Hang ni gila ka apa? Mak bukan nak rekemen kat hang. Ni mak nak rekemen kat sepupu hang tu. Dia suruh mak cari. Umuq dia pun dah masuk 35 tahun dah. Kalau hang nak bini hang cari sendiri la. Mak pun tau hang cerewet la Along. Mak suruh hang bagi pendapat saja la.”



Oh..Bukan untuk aku rupanya. Untuk sepupu aku kat kampung tu.

Lega.


Nyaris-nyaris aku nak tutup akaun facebook aku.

Jumpa lagi

Selamat dah semua. La ni kena atur masa macam bulan lepas. Susun atur waktu tido yang normal. Tidak perlu tido dalam bilik stor opis lagi.

Tapi hari ni kira boleh tido lagi dalam stor opis. Esok-esok la start keja betul-betul.

Jumpa lagi 4 tahun akan datang.


Aku rasa masa tu aku dah tengok bola dengan bini dan anak aku kot.


Pehhh..punya berangan tak ingat. Citttt!

Monday, June 28, 2010

Surat Untuk Bapak

Kehadapan bapak,

Anakmu ini ingin mengucapkan selamat hari bapa. Walaupun hari bapa disambut minggu lepas, tak salah rasanya anakmu ini tulis surat di hari biasa. Tak kisah la hari apa pun. Kenapa perlu sambut hari bapa hanya satu hari?Hari-hari pun boleh kita sambut apa.

Bapak, masa anakmu lahir ke dunia 28tahun lepas, azan yang bapak alunkan di telinga sungguh sedap mengalahkan bilal kampung kita masa tu. Itu mak yang cakap. Mungkin sebab tu mak terpikat.Masa lahir dulu, kulit anakmu ini putih gebu bak gula kapas. Bila besaq kulit sudah gelap macam bapak. Memang tak putih macam mak.

"Comel betui anak sulung aku ni" bapak cakap kat kawan-kawan bapak.

Masa kecik dulu bapak suka bawak jalan-jalan pi pasar malam. Pimpin tangan. Takut kena culik. Bila anakmu mintak beli pedang thundercat, bapak tak bagi. Mintak beli video game,bapak lagi tak bagi.Kenapa bapak?Kenapa?Semua kawan-kawan ada pedang thundercat. Depa semua ada video game. Asyik-asyik beli Ding Dang. Kalu nasib baik, dapat Tora. Bapak memang tak sayang anak sulung sejak ada anak kedua dan ketiga. Anakmu ini mengadu dengan mak.

"Jangan manja sangat dengan dia!" pesan bapak kat mak.

Sejak sekolah rendah, bapak selalu marah. Bapak selalu pukul dengan tali pinggang. Sakit la bapak! Belakang badan penuh bekas tali pinggang bapak. Salah ka kalau anakmu ini ponteng mengaji pi main game 20kupang dapat kacang. Takkan salah kot anakmu ni pi berkubang dalam parit sampai Maghrib. Salah ka bapak? Biasala bapak,budak-budak duk kampung. Mana ada Sunway Lagoon. Asal balik lewat petang,mesti bapak tunggu depan pintu. Lepas tu,keja nak marah ja. Bosan la bapak.

"Hang nak ikut perangai hantu ka?" Anak bapak ni mana ada kawan dengan hantu.

Masa sekolah menengah,kita dah tak ngam sangat bapak. Anakmu ni dah remaja. Terikut-ikut perangai remaja barat. Baju raya pun tak mau bapak beli. Baju bapak beli takdak stail remaja langsung. Rambut punk anakmu tahun 1997 dulu bapak tak suka. Bapak lempang muka! Sakit jugak bapak. Tapi itu fesyen la bapak. Bapak kena faham. Keluaq lepak malam-malam pun bapak marah sampai kunci pintu pagaq rumah. Macam mana anakmu nak masuk rumah.

"Hang nak jadi setan mana ni?" Setan ada banyak ka bapak?

Anakmu ini pernah rembat rokok bapak simpan dalam kereta. Tapi bapak tak tahu sebab bapak hisap Dunhill 20. Kalau anakmu ini amik satu dua batang,bapak tak perasan sangat. Tapi bapak tak pernah marah depan-depan. Bapak selalu pesan kat mak suruh anakmu ini berhenti rokok. Tapi mak cakap lain.

"Bapak pun sama jugak, takkan nak suruh anak saja..." bapak pulak kena leter dengan mak.

Masa anakmu gagal di Matrik dulu. Dan kena repeat lagi sekali. Bapak lagi marah dengan anakmu ini. Bapak juga marah sebab bil talipon naik mendadak tiap kali anakmu balik cuti. Biasalah bapak. Anakmu dulu ada awek. Duit bapak hantaq bulan-bulan anakmu buat belanja awek tengok wayang dan makan kat KFC. Sebab tu anakmu gagal kat matrik.

"Belajaq tak kemana, dah gatai nak menikah ka apa?" bapak marah lagi.

Tapi itu semua dulu bapak. Cerita dulu-dulu kalau nak tulis kat sini malu la bapak. Banyak sangat anakmu ni buat salah. Sebab apa? Sebab anakmu ini dah ada otak. Semua masalah yang anakmu buat dulu adalah dari diri anakmu sendiri bapak. Bila dah besaq panjang macam ni, dah kerja. Cari duit sendiri. Baru anakmu ini tau macamana susahnya bapak cari duit, jimat duit, simpan duit belajaq anak-anak dan segala yang bapak buat tu ada tujuan yang anak-anak takkan faham selagi depa belum tau erti susah dan tanggungjawab.

Kita bukan orang kaya bapak. kalau bapak orang kaya,anakmu ini akan habiskan duit bapak saja.Sekarang baru anakmu faham kenapa bapak selalu marah. Sebab anakmu ni dulu tak pernah pikiq pasai tanggungjawab.

Sampai di sini saja surat untuk bapak sempena hari bapak. Walaupun bapak tak tau pasai blog dan facebook, nampaknya surat ini biaq anakmu kongsi dengan kawan-kawan saja. Depa pun ada bapak masing-masing. Depa pun ada buat salah kat bapak depa. Depa saja tak mau mengaku.

Anak lelaki selalunya tak cakap depa sayang bapak depa depan-depan. Tambah-tambah anak sulung. Ego memang tinggi bapak. Sama macam bapak jugak. Macam mak selalu kata.


"Dua-dua sama saja.Ketegaq!"


Hangpa tau ka ketegaq tu apa? Aku orang Perak utara. Cakap memang ke arah Kedah campuq Penang. Tak tau pasai pa. Aku ingatkan aku keturunan luaq negara.


Sebab dulu nenek aku cakap, moyang aku orang Argentina.






Rambut aku ada iras-iras jugak la.